Sekhmet de Nerha

Twarzy użyczyła Ariane Labed

Motto: „Być neutralnym to nie znaczy być obojętnym i nieczułym. Nie trzeba zabija w sobie uczuć. Wystarczy zabić w sobie nienawiść.”
Imię i nazwisko: W dniu postrzyżyn nazwano ją Sekhmet de Nerha, znajomi wołają na nią Falka, ale jak ochrzciła ją rodzona matka… Tego nikt nie wie.
Tytuł: brak
Płeć: Kobieta
Wiek: 27 czerwca, Wiek Kapitulacji Wieszczów (25 lat).
Pochodzenie: Dhalgren
Organizacja: Poczta Północy, Zwiadowca
Zwierzak: Senu
Głos: Lisa Gerrard
Rodzina: Mówi się, że członkowie Poczty nie mają rodziny, jednak dla Sekhmet to właśnie Poczta jest rodziną.
Relacje: Brak
Aparycja: Skhmet to stosunkowo wysoka kobieta mierząca 175 centymetrów wzrostu, o smukłej, acz atletycznej sylwetce, którą zawdzięcza wycieńczającym treningom za murami siedziby Poczty. Mimo pokaźnego wzrostu przemieszcza się niebywale zwinnie i szybko, a jej kroki sprawiają wrażenie bezszelestnych i ledwie co dotykających ziemi. Jedni porównują ją do skradającej się lwicy, zaś drudzy do dumnie stąpającej czapli. W każdym razie, Sekhmet ma w sobie jakiś zwierzęcy pierwiastek. Szczególnie widoczny jest w jej dużych, czujnie rozglądających się po otoczeniu oczach, obdarzonych charakterystyczną, morską barwą. Długie, sięgające pasa, lekko kręcące się, ciemne włosy dziewczyna ma wiecznie zaplecione w taki sposób, aby nie przeszkadzały jej podczas walki tudzież jazdy konnej. Jednak mało kto ma okazję podziwiać jej fizys, gdyż kobieta praktycznie zawsze zasłania wytatuowaną twarz kapturem. Właśnie ów charakterystyczny strój i tajemnicze symbole na jej jasnej cerze sprawiają, że z początku powątpiewa się w jej przynależność do Poczty Północy. Wystarczy jednak jedno spojrzenie niedowiarków na opaskę, tudzież jej wierne „szczury”, aby drzwi każdej karczmy czy kasztelu stanęły dla niej otworem.
Charakter: O osobowości Sekhmet mówi się różnie. Albo wcale. Przeważnie jednak opisuje się ją jako osobę małomówną, tajemniczą i do pewnego stopnia zdziczałą. Kobieta faktycznie rzadko kiedy wdaje się w pogaduszki, jednak nie jest to spowodowane gburowatością, a raczej powagą jej profesji. W stosunku do obcych jest nieufna, ale kto by był, gdyby przez całe życie wmawiano mu, że wiadomości, które przekazuje ważą o losach całych państw i ich mieszkańców. Wobec tego jest również wiecznie czujna acz opanowana i nie daje się ponieść emocjom. Co innego w walce. Do konfliktów stara się doprowadzać rzadko, a to z tego powodu, że gdy już zacznie starcie bardzo trudno jest jej się powstrzymać, przez co parę razy musiała już tłumaczyć się przełożonym z kolejnego trupa w oberży. Dzięki temu jednak bardzo trudno kobietę wytrącić z równowagi. Możesz sobie ją obrażać do woli, kopać i pluć jej w twarz, a ona się ewentualnie pobłażliwie uśmiechnie. Nie jest to jednak bezlitosny morderca. Wystarczy pojawienie się jednego z jej nielicznych przyjaciół, tudzież członków „rodziny”, a Falka zmienia się nie do poznania. Opowiada anegdoty, zachwyca słuchaczy niesamowitymi opowieściami, żartuje ze wszystkich i wszystkiego, a czasem nawet śpiewa. Pod wpływem paru głębszych jest również bardziej skora do wygłupów i wpakowywania się w kłopoty, przez nią wtedy zwane przygodami. Właśnie te osoby, które potrafią wprowadzić kobietę w taki stan uważani są za godnych bycia jej towarzyszami. Dla tych osób dziewczyna jest w stanie w ogień wskoczyć, służy dobra radą i ramieniem, w które można się wypłakać, lecz jeśli któryś z nich kiedykolwiek ją zdradzi, lub jakiś śmiałek odważy się zranić jej przyjaciół… Panie zmiłuj się nad duszą nieszczęśnika.
Rasa: Jest owocem nietypowego związku Bosmera (matka) i Zmiennokształtnego (ojciec).
Inne:
Zdecydowanie woli zadawać się ze zwierzętami, do których ma zresztą dobrą rękę, niźli innymi ludźmi, ale oczywiście totalnym dzikusem nie jest.
Kobieta uwielbia się wspinać i nie ma w lesie takiego drzewa, ani w żadnym mieście takiego budynku, na którego szczyt nie dałaby rady się wdrapać.
To, że jest w połowie Zmiennokształtną wiadomo dzięki jej ograniczonej zdolności do przemiany w zwierzęta. Nie potrafi jednak zmienić swojego wizerunku jako człowieka, z wyjątkiem delikatnych zmian koloru włosów, które mogą być zależne od jej stanu emocjonalnego.
Charakterystyczne tatuaże na jej twarzy ma ponoć od dziecka, lecz nie wie, co oznaczają.
W doborowym towarzystwie i przy wsparciu odrobiny alkoholu zdarza jej się śpiewać i nie raz po pijaku zawstydziła miejscowych bardów.
Jeśli chodzi o walkę to bardzo dobrze radzi sobie z łukiem, ale w konflikcie jeden na jednego również nie ma sobie równych (zazwyczaj). W potyczkach polega na swojej zwinności i szybkości. Dobrze radzi sobie zarówno ze „szczurami”, jak i charakterystycznymi dla niej ukrytymi ostrzami. Problemy się mogą jednak pojawić w przypadku większej ilości napastników, ale jak to się potocznie zwykło mówić: „każdy żołnierz d.upa, kiedy wrogów kupa”.
Ponoć ma jakiś potencjał magiczny, ale jedyne co potrafi „wyczarować” to słaby płomień zdolny rozpalić ognisko tudzież wskazać drogę po zmroku.


  Howrse: Deus Ex Machina

Imię: Senu
Płeć: Samica
Rasa: Orzeł Cesarski
Data urodzenia: 15 listopada, Wiek Kapitulacji Wieszczów (4 lata).
Charakter: Senu to orzeł. Na dodatek cesarski. Mimo „ptasiego móżdżku” samica uważa się za królową i tak powinno się ją traktować. Krnąbrna, zawsze robi to na co ma ochotę, chyba, że pani właśnie wyciągnęła jej ulubiony przysmak. Wobec obcych jest bardzo nieufna i nie pozwala się głaskać byle komu. Ale jeśli ktoś zdobędzie jej zaufanie, co do łatwych zadań nie należy, uzyska najwierniejszego przyjaciela i oddanego strażnika, a na dodatek największego pieszczocha, jakiego świat widział.
Umiejętności: Senu, jak to pewnie każdy ptak łowczy, przylatuje na gwizdnięcie właścicielki lub jej wystawione ramię (oczywiście musi być w pobliżu żeby przynajmniej jeden z sygnałów odebrać). Jest nauczona również atakować każdego, kto śmie podnieść rękę na jej panią i pilnować jej rzeczy oraz zawiadamiać swoją właścicielkę okrzykiem, jeśli dostrzeże kogoś zbliżającego się do Sekhmet..
Właściciel: Sekhmet de Nerha